In Golbazar study area, this monitoring well at Dohatiya-6 is in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

The lowest water level (approx. 20.4 m) observed in this shallow aquifer was somewhere during the period of December 2025 whereas maximum water level (approx. 24.04 m) occurred during the period of Mid- July 2025. The average water level (approx. 21.56 m) was observed somewhere during Feb.  2025. However, the current live record shows the GW level of TW-6B is 22.5 m (as of 22/05/2026 @ 10.05 PM).

The water level fluctuates between 20-25 m BGL, thereby reflecting a moderately deep aquifer. The graph shows a peak (higher water level, i.e., shallower depth) around July 2025, followed by a gradual decline, stabilizing near 20 meters in early 2026.

The water table rises (shallower depth) during the monsoon season due to rainfall recharge and reduced pumping stress. After the rains, recharge slows, and groundwater extraction for irrigation/domestic use causes the water table to drop. By early 2026, the water level stabilizes around 20 meters. This suggests the aquifer has reached a balance between recharge (minimal in dry season) and extraction.

The data / chart reflects that this tubewell has a classic monsoon driven aquifer cycle i.e. recharge during rains, depletion afterward, and stabilization in the dry season. The relatively small fluctuation (~5 meters) indicates the aquifer is resilient, but continuous monitoring is essential to detect long-term decline.

Seasonal recharge is critical; over extraction in dry months lower the baseline further. Therefore, monthly tracking is effective for detecting stress points. Lastly, this tubewell seems reliable.

५. ट्युबवेल @ दोहतिया-६, गोलबजार

गोलबजार अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत, दोहतिया-६ मा रहेको यो अनुगमन ट्युबवेल राजमार्गको दक्षिणी भेगमा पर्ने Gangetic Plain मा अवस्थित छ।

यस सतही भूगर्भीय जलभण्डार (shallow aquifer) मा सबैभन्दा न्यून जलसतह (करिब २०.४ मिटर) सन् २०२५ को डिसेम्बरको अवधिमा देखिएको थियो भने अधिकतम जलसतह (करिब २४.०४ मिटर) सन् २०२५ को जुलाई मध्यतिरको अवधिमा कायम भएको थियो। सन् २०२५ को फेब्रुअरीतिर औसत जलसतह (करिब २१.५६ मिटर) पाइएको थियो। यद्यपि, हालको प्रत्यक्ष अभिलेख (live record) अनुसार ट्युबवेल-६बी (TW-6B) को भूमिगत जलसतह २२.५ मिटर रहेको छ (मिति २२/०५/२०२६, राती १०:०५ बजेको तथ्याङ्क अनुसार)।

जलसतह जमिनको सतहमुनि (BGL) २० देखि २५ मिटरको बीचमा उतारचढाव छ, जसले यो मध्यम गहिराइको जलभण्डार (moderately deep aquifer) भएको कुरालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। रेखाचित्र (graph) ले सन् २०२५ को जुलाईतिर एउटा उच्च बिन्दु (उच्च जलसतह अर्थात् कम गहिराइ) देखाउँछ, जसको पछि क्रमिक गिरावट आउँछ र सन् २०२६ को सुरुवाततिर २० मिटरको आसपासमा स्थिर भएको देखिन्छ।

मनसुनको मौसममा वर्षाको पुनर्भरण र पम्पिङको चाप कम हुने भएकाले जलसतह माथि आएको छ (गहिराइ कम हुन्छ)। वर्षात सकिएपछि पुनर्भरणको गति सुस्त हुन्छ र सिँचाइ/घरायसी प्रयोजनका लागि भूमिगत जलको दोहन गर्नाले जलसतह तल झर्न गएको देखिन्छ। सन् २०२६ को सुरुवाततिर जलसतह २० मिटरको आसपासमा स्थिर देखिन्छ। यसले जलभण्डारले पुनर्भरण (जुन सुक्खा मौसममा न्यून हुन्छ) र दोहनबीच सन्तुलन कायम गरेको सङ्केत गर्दछ।

तथ्याङ्क र रेखाचित्रले के प्रतिबिम्बित गर्छ भने यस ट्युबवेलमा एक उत्कृष्ट मनसुन प्रेरित जलभण्डार चक्र (classic monsoon driven aquifer cycle) विद्यमान छ; अर्थात् वर्षाको समयमा पुनर्भरण हुनु, त्यसपछि जलसतह घट्नु र सुक्खा याममा स्थिर रहनु। तुलनात्मक रूपमा कम उतारचढाव (~५ मिटर) ले यो जलभण्डार लचिलो (resilient) रहेको देखाउँछ, तर दीर्घकालीन ह्रास पत्ता लगाउन निरन्तर अनुगमन आवश्यक छ।

मौसमी पुनर्भरण अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण हुन्छ; सुक्खा महिनाहरूमा अत्यधिक दोहन गर्नाले यसको आधाररेखा (baseline) लाई अझ तल झार्न सक्छ। त्यसैले, चाप वा सङ्कटका बिन्दुहरू पत्ता लगाउन मासिक रूपमा पछ्याउनु (tracking) प्रभावकारी हुन्छ। अन्त्यमा, यो ट्युबवेल भरपर्दो देखिन्छ।