The lowest water level (approx. 0.66 m) observed in this shallow aquifer was somewhere during the period of Mid Nov 2025 whereas maximum water level (approx. 6.82 m) occurred during the period of mid Jully 2025. The average water level (approx. 3.29 m) was observed somewhere in March 2026. However, current live record shows the GW level of TW-12 is 4.23 m (as of 23/05/2026 @ 21.00 PM).

The water level remains consistently around ~3-8 m BGL. The data/chart shows that the water table peaks at ~8 m (shallower depth) around July-Sept. 2025 then the water level declines sharply to its lowest level (~3m) in Nov 2025, followed by a gradual recovery through early 2026. The key point to note is that this aquifer demonstrates pronounced seasonal swings with clear monsoon recharge and post monsoon depletion.

During Monsoon (July-Sept. 2025), the data/chart shows the strong rise in water level (~8m) reflecting rainfall recharge. This is a typical characteristic of shallow aquifer that responds quickly to precipitations. In Post monsoon (Oct. – Nov. 2025), the water level drops sharply to ~3m, indicating heavy extraction for irrigation and reduced recharge. This period marks the most critical stress point for this tubewell/aquifer. The dry season (Dec. 2025 – May 2026), indicates that the water level in this aquifer has a gradual rise (~5-6m) showing aquifer resilience and slow recharge. The data/chart shows that the recovery of the aquifer is slower compared to the monsoon-driven rise.

Like other shallow aquifers, this tubewell also shows seasonal sharp fluctuations. Unlike deep aquifers, this site (tubewell) is highly sensitive to rainfall and extraction. Regarding this tubewell site, quick recharge and depletion cycles suggest strong surface-aquifer interaction, but also higher contamination risk.

The data/chart indicates that Nov. 2025 is a high-risk month, and over extraction could destabilize the aquifer. This site requires contingency measures during post monsoon season to ensure supply consistency. This tubewell /aquifer being shallow aquifer increases the contamination vulnerability, requiring regular testing of the water quality. This site exemplifies high seasonal vulnerability, contrasting with deeper, buffered aquifers.  

१२. ट्युबवेल @ बेटाउना-१२, गोलबजार

गोलबजार अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत, बेटाउनामा रहेको यो अनुगमन ट्युबवेल वडा नं. १२ को राजमार्गबाट दक्षिणी भेगमा पर्ने Gangetic Plain मा अवस्थित छ।

यस सतही भूगर्भीय जलभण्डार (shallow aquifer) मा सबैभन्दा न्यून जलसतह (करिब ०.६६ मिटर) सन् २०२५ को नोभेम्बर मध्यतिरको अवधिमा देखिएको थियो भने अधिकतम जलसतह (करिब ६.८२ मिटर) सन् २०२५ को जुलाई मध्यतिरको अवधिमा कायम भएको थियो। सन् २०२६ को मार्च महिनातिर औसत जलसतह (करिब ३.२९ मिटर) पाइएको थियो। यद्यपि, हालको प्रत्यक्ष अभिलेख (live record) अनुसार ट्युबवेल-१२ (TW-12) को भूमिगत जलसतह ४.२३ मिटर रहेको छ (मिति २३/०५/२०२६, राती ०९:०० बजेको तथ्याङ्क अनुसार)।

जलसतह निरन्तर रूपमा जमिनको सतहमुनि (BGL) करिब ३ देखि ८ मिटरको बीचमा रहन्छ। तथ्याङ्क/रेखाचित्रले के देखाउँछ भने सन् २०२५ को जुलाई-सेप्टेम्बरतिर जलसतह यसको उच्चतम बिन्दु (कम गहिराइ, करिब ८ मिटर) मा पुगेको देखिन्छ, त्यसपछि घटेर सन् २०२५ को नोभेम्बरमा सबैभन्दा न्यून स्तर (करिब ३ मिटर) मा पुगेको देखिन्छ र सन् २०२६ को सुरुवाततिर पुनः बिस्तारै सुधार हुन थाल्छ। यहाँ ध्यान दिनुपर्ने मुख्य कुरा के हो भने यस जलभण्डारले स्पष्ट मनसुनकालीन पुनर्भरण (monsoon recharge) र मनसुन उत्तर ह्रास (post monsoon depletion) का साथ तीव्र मौसमी उतारचढाव (pronounced seasonal swings) प्रदर्शन गर्दछ।

मनसुन अवधि (जुलाई – सेप्टेम्बर २०२५) मा, तथ्याङ्क/रेखाचित्रले जलसतहमा बलियो वृद्धि (करिब ८ मिटर) देखाउँछ, जसले वर्षाबाट भएको पुनर्भरणलाई प्रतिबिम्बित गर्छ। यो वर्षाप्रति चाँडो प्रतिक्रिया जनाउने सतही जलभण्डारको एक विशिष्ट विशेषता हो। मनसुन उत्तर सिजन (अक्टोबर – नोभेम्बर २०२५) मा जलसतह तीव्र रूपमा घटेर करिब ३ मिटरमा पुग्छ, जसले सिँचाइका लागि अत्यधिक दोहन भएको र वर्षापछि पुनर्भरण घटेको सङ्केत गर्दछ। यो अवधिले यस ट्युबवेल/जलभण्डारका लागि सबैभन्दा बढी संवेदनशील चापको बिन्दु (critical stress point) लाई जनाउँछ। सुक्खा याम (डिसेम्बर २०२५ – मे २०२६) ले यस जलभण्डारको जलसतहमा क्रमिक वृद्धि (करिब ५-६ मिटर) भएको देखाउँछ, जसले जलभण्डारको पुनरुत्थान क्षमता (resilience) र सुस्त पुनर्भरणलाई सङ्केत गर्छ। तथ्याङ्क/रेखाचित्र अनुसार मनसुन प्रेरित वृद्धिको तुलनामा यो जलभण्डारको सुधार (recovery) को गति ढिलो छ।

अन्य सतही वा कम गहिराइका जलभण्डारहरू जस्तै, यस ट्युबवेलले पनि मौसमी तीव्र उतारचढाव देखाउँछ। गहिरा जलभण्डारहरूको विपरित, यो क्षेत्र (ट्युबवेल) वर्षा र दोहनप्रति अत्यधिक संवेदनशील छ। यस ट्युबवेल क्षेत्रको सन्दर्भमा, तीव्र पुनर्भरण र ह्रासको चक्रले जमिनको सतह र जलभण्डारबीच बलियो अन्तरक्रिया (strong surface-aquifer interaction) रहेको देखाउँछ, तर यसले प्रदूषणको उच्च जोखिम (higher contamination risk) लाई पनि सङ्केत गर्छ।

तथ्याङ्क/रेखाचित्रले नोभेम्बर २०२५ उच्च जोखिमयुक्त महिना भएको औंल्याउँछ, र यस समयमा अत्यधिक दोहन गर्नाले जलभण्डारलाई अस्थिर बनाउन सक्छ। आपूर्तिको निरन्तरता सुनिश्चित गर्न यस क्षेत्रमा मनसुन उत्तरको मौसममा आपतकालीन वा वैकल्पिक उपायहरू (contingency measures) अपनाउनु आवश्यक देखिन्छ। यो ट्युबवेल/जलभण्डार सतही प्रकृतिको भएकाले यसले प्रदूषणको संवेदनशीलतालाई बढाउँछ, जसका लागि पानीको गुणस्तर नियमित रूपमा परीक्षण गर्नुपर्ने हुन्छ। यो क्षेत्रले गहिरा र सुरक्षित (buffered) जलभण्डारहरूको तुलनामा उच्च मौसमी संवेदनशीलता/जोखिम (high seasonal vulnerability) को उदाहरण प्रस्तुत गर्दछ।

यहाँ उपलब्ध गराइएको प्रतिवेदनको प्राविधिक मर्म, शब्दावली र मूल भावलाई पूर्ण रूपमा सुरक्षित राख्दै नेपालीमा गरिएको व्यावसायिक अनुवाद यस प्रकार छ ।