In Golbazar study area, the S-TW at Npane Magartol-5 is located in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

The highest water level (approx. 8.11 m) observed in this shallow aquifer was somewhere during the period of late August 2025 whereas minimum water level (approx. 2.05 m) occurred during the period of Late October 2025. The average water level (approx. 5.23 m) was observed during late April 2026.  However, the current live record shows the GW level of TW-15 is 5.5 m (as of 22/05/2026 @ 10.05 PM), thus indicating the gradually rise in the water level.

The water level fluctuates between ~2–8 m BGL. The water level (shallower depth) reaches its peak level around ~8 m around Sept. – Oct. 2025 thereby reflecting a shallower depth aquifer. The minor fluctuations are visible month to month. The water table then sharply declines to ~2m in November 2025 before gradually rising again through May 2026. This aquifer shows a pronounced seasonal swing, with one of the sharpest declines.

In Monsoon Period (July – Oct. 2025), the strong water table rise takes place at ~8 m, reflecting strong rainfall recharge. This is consistent with monsoon-driven replenishment patterns. During post monsoon season (Nov. 2025), the water table drops sharply to ~2 m, indicating extraction for irrigation and reduced recharge after rains. This period marks the most significant drawdown reflecting the most critical stress point in the cycle. Whereas in Dry season (Dec 2025 – May 2026), water levels gradually rises again around ~6-7 m by May 2026, thereby suggesting aquifer’s resilience, but recovery is slower compared to the monsoon driven rise.

This tubewell reflects the shallow aquifer with sharp fluctuation with even more dramatic swings. The sharp dip in November highlights a period of acute stress. Since this month is a high-risk month; water scarcity or over extraction could destabilize the aquifer. The gradual recovery through May 2026 suggests recharge pathways remain active, but extraction pressure is high. The shallow depth of this aquifer increases contamination vulnerability. This aquifer therefore exemplifies high season variability and hence vulnerability.

३. ट्युबवेल @ निपाने मगरटोल-५, गोलबजार

गोलबजार अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत, निपाने मगरटोल-५ मा रहेको सतही ट्युबवेल (S-TW) राजमार्गको दक्षिणी भेगमा पर्ने Gangetic Plain मा अवस्थित छ।

यस सतही भूगर्भीय जलभण्डार (shallow aquifer) मा सबैभन्दा उच्च जलसतह (करिब ८.११ मिटर) सन् २०२५ को अगस्ट अन्तिमतिरको अवधिमा देखिएको थियो भने न्यूनतम जलसतह (करिब २.०५ मिटर) सन् २०२५ को अक्टोबर अन्तिमतिरको अवधिमा कायम भएको थियो। सन् २०२६ को अप्रिल अन्तिमतिर औसत जलसतह (करिब ५.२३ मिटर) पाइएको थियो। यद्यपि, हालको प्रत्यक्ष अभिलेख (live record) अनुसार ट्युबवेल-१५ (TW-15) को भूमिगत जलसतह ५.५ मिटर रहेको छ (मिति २२/०५/२०२६, राती १०:०५ बजेको तथ्याङ्क अनुसार), जसले जलसतह बिस्तारै बढ्दै गइरहेको सङ्केत गर्दछ।

जलसतह जमिनको सतहमुनि (BGL) करिब २ देखि ८ मिटरको बीचमा उतारचढाव भइरहन्छ। जलसतह सन् २०२५ को सेप्टेम्बर-अक्टोबरतिर यसको उच्चतम बिन्दु (कम गहिराइ) करिब ८ मिटरमा पुग्छ, जसले यो कम गहिराइको जलभण्डार भएको कुरालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। महिनाैपिच्छे सामान्य उतारचढावहरू देखिन्छन्। त्यसपछि जलसतह सन् २०२५ को नोभेम्बरमा तीव्र रूपमा घटेर करिब २ मिटरमा पुगेको छ र मे २०२६ सम्म आइपुग्दा पुनः बिस्तारै बढ्न थाल्छ। यस जलभण्डारले सबैभन्दा तीव्र गिरावटहरू मध्येको एक, स्पष्ट मौसमी उतारचढाव (seasonal swing) देखाउँछ।

मनसुन अवधि (जुलाई – अक्टोबर २०२५) मा, बलियो वर्षा पुनर्भरणलाई प्रतिबिम्बित गर्दै जलसतह करिब ८ मिटरमा उल्लेखनीय रूपमा उक्लिएको देखिन्छ। यो मनसुन प्रेरित परिपूर्ति स्वरूप (monsoon-driven replenishment patterns) सँग अनुकूल छ। मनसुन उत्तर सिजन (नोभेम्बर २०२५) मा, जलसतह तीव्र रूपमा घटेर करिब २ मिटरमा पुग्छ, जसले सिँचाइका लागि पानीको अत्यधिक दोहन भएको र वर्षापछि पुनर्भरण घटेको सङ्केत गर्दछ। यो अवधिले चक्रकै सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण गिरावट (drawdown) लाई जनाउँछ, जसले सबैभन्दा बढी संवेदनशील चापको बिन्दु (critical stress point) लाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। अर्कोतर्फ, सुक्खा याम (डिसेम्बर २०२५ – मे २०२६) मा, जलसतह मे २०२६ सम्ममा पुनः बिस्तारै बढेर करिब ६-७ मिटरको आसपास पुग्छ, जसले जलभण्डारको पुनरुत्थान क्षमता (resilience) लाई सङ्केत गर्छ; तर मनसुन प्रेरित वृद्धिको तुलनामा यो सुधारको गति ढिलो छ।

यस ट्युबवेलले अझ बढी नाटकीय उतारचढाव सहितको सतही जलभण्डारको अवस्थालाई दर्साउँछ। नोभेम्बर महिनामा आएको तीव्र गिरावटले गम्भीर चाप वा सङ्कटको अवधिलाई उजागर गर्दछ। यो महिना उच्च जोखिमयुक्त महिना भएकाले पानीको अभाव वा अत्यधिक दोहनले जलभण्डारलाई अस्थिर बनाउन सक्छ। मे २०२६ सम्मको क्रमिक सुधारले पुनर्भरणका मार्गहरू अझै सक्रिय रहेको देखाउँछ, तर पानी दोहनको चाप भने उच्च छ। यस जलभण्डारको कम गहिराइले गर्दा प्रदूषणको जोखिम (contamination vulnerability) पनि बढाउँछ। त्यसैले, यो जलभण्डार उच्च मौसमी भिन्नता र संवेदनशीलताको एक उदाहरण हो।