In Golbazar study area, this monitoring well at Janata School is located at Ward 08 in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

The lowest water level (approx. 10.51 m) observed in this shallow aquifer was somewhere during the period of late November 2025 whereas maximum water level (approx. 15.14 m) occurred during the period of August 2025. The average water level (approx. 12.39 m) was observed in June 2025. However, the current live record shows the GW level of TW-16 is 12.27 m (as of 23/05/2026 @ 15.15 PM).

The water level fluctuates between ~12–18 m BGL, thereby reflecting a shallower aquifer. The graph shows a peak (higher water level, i.e., shallower depth) around august 2025 (~18 m), declines to ~12 m in November 2025, and rises again by March 2026 and remains stable through May 2026.

The aquifer shows a strong rise in water level (~18 m), reflecting a strong rainfall recharge during the monsoon (July – August 2025). This is consistent with monsoon-driven replenishment. The water table drops to ~12-14 m during post monsoon season (September-November 2025), suggesting heavy extraction for irrigation and reduced recharge after rains. This period marks the lowest levels in the cycle marking the most significant drawdown. This is a rapid recession of nearly ~6 m in just 3 months.

During dry season (November 2025 – May 2026), water levels remain moderately low (~5–6 m), indicating limited recharge and steady use. This is the most concerning phase as water levels hit a minimum of ~10.5 m in this period, the lowest of the entire cycle. This deep dry-season trough suggests the aquifer is under stress during this period.

Unlike the sharp post-monsoon crash, recovery is slow and gradual, a rise in water level is visible again (~13–14 m) during pre-monsoon recovery (March–April 2026), showing a balcne between extraction and limited recharge possibly due to early rainfall or spring precipitation or reduced pumping before the agricultural cycle begins. Stability through the dry season suggests this aquifer is more buffered against seasonal stress. This suggests the aquifer has reached a balance between recharge (minimal in dry season) and extraction. Moderate depth and stability make this tubewell a dependable supply point.

The data (graph) shows clear monsoon recharge and post-monsoon decline, but less dramatic fluctuation and maintains a relatively steady baseline compared to Ward 8 Tubewell No. 08 (which showed sharp fluctuations). 

८. ट्युबवेल @ जनता स्कुल-८, गोलबजार

गोलबजार अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत, जनता स्कुलमा रहेको यो अनुगमन ट्युबवेल वडा नं. ०८ को राजमार्गबाट दक्षिणी भेगमा पर्ने Gangetic Plain मा अवस्थित छ।

यस सतही भूगर्भीय जलभण्डार (shallow aquifer) मा सबैभन्दा न्यून जलसतह (करिब १०.५१ मिटर) सन् २०२५ को नोभेम्बर अन्तिमतिरको अवधिमा देखिएको थियो भने अधिकतम जलसतह (करिब १५.१४ मिटर) सन् २०२५ को अगस्ट महिनाको अवधिमा कायम भएको थियो। सन् २०२५ को जुन महिनामा औसत जलसतह (करिब १२.३९ मिटर) पाइएको थियो। यद्यपि, हालको प्रत्यक्ष अभिलेख (live record) अनुसार ट्युबवेल-१६ (TW-16) को भूमिगत जलसतह १२.२७ मिटर रहेको छ (मिति २३/०५/२०२६, दिउँसो ०३:१५ बजेको तथ्याङ्क अनुसार)।

जलसतह जमिनको सतहमुनि (BGL) करिब १२ देखि १८ मिटरको बीचमा उतारचढाव हुन्छ, जसले यो कम गहिराइको जलभण्डार (shallower aquifer) भएको कुरालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। रेखाचित्र (graph) ले सन् २०२५ को अगस्टतिर एउटा उच्च बिन्दु (उच्च जलसतह अर्थात् कम गहिराइ, करिब १८ मिटर) देखाउँछ, जुन सन् २०२५ को नोभेम्बरमा घटेर करिब १२ मिटरमा पुग्छ र सन् २०२६ को मार्चसम्ममा पुनः माथि उक्लिँदै मे २०२६ सम्म स्थिर रहेको देखिन्छ।

मनसुन अवधि (जुलाई – अगस्ट २०२५) मा वर्षाको बलियो पुनर्भरणलाई प्रतिबिम्बित गर्दै जलसतहमा उल्लेखनीय वृद्धि (करिब १८ मिटर) देखिन्छ। यो मनसुन प्रेरित परिपूर्ति (monsoon-driven replenishment) सँग अनुकूल छ। मनसुन उत्तर सिजन (सेप्टेम्बर – नोभेम्बर २०२५) मा जलसतह घटेर करिब १२-१४ मिटरमा पुग्छ, जसले सिँचाइका लागि अत्यधिक दोहन भएको र वर्षापछि पुनर्भरण घटेको सङ्केत गर्दछ। यो अवधिले चक्रकै सबैभन्दा न्यून स्तर अर्थात् सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण गिरावट (drawdown) लाई जनाउँछ। यो मात्र ३ महिनाको अवधिमा झण्डै ६ मिटरको तीव्र गिरावट (rapid recession) हो।

सुक्खा याम (नोभेम्बर २०२५ – मे २०२६) मा जलसतहहरू मध्यम रूपमा न्यून (करिब ५-६ मिटर) रहन्छन्, जसले सीमित पुनर्भरण र निरन्तरको प्रयोगलाई देखाउँछ। यो सबैभन्दा चिन्ताजनक चरण हो किनकि यस अवधिमा जलसतह करिब १०.५ मिटरको न्यूनतम विन्दुमा पुग्छ, जुन सम्पूर्ण चक्रकै सबैभन्दा कम हो। सुक्खा यामको यो गहिरो गिरावटले यस अवधिमा जलभण्डार चाप वा सङ्कटमा रहेको सङ्केत गर्छ।

मनसुन उत्तरको तीव्र गिरावटको विपरित, यसको सुधार (recovery) भने सुस्त र क्रमिक छ। मनसुन पूर्वको सुधार अवधि (मार्च – अप्रिल २०२६) मा जलसतह पुनः बढेको (करिब १३-१४ मिटर) देखिन्छ, जसले दोहन र सीमित पुनर्भरणबीचको सन्तुलनलाई देखाउँछ। यो वृद्धि सम्भवतः प्रारम्भिक वर्षा वा वसन्त ऋतुको वर्षाका कारण, अथवा कृषि चक्र सुरु हुनु अघि पम्पिङको चाप कम भएकाले हुन सक्छ। सुक्खा यामभरिको स्थिरताले यो जलभण्डार मौसमी चाप वा तनावविरुद्ध बढी बफर्ड (more buffered) रहेको सङ्केत गर्दछ। यसले जलभण्डारले पुनर्भरण (जुन सुक्खा मौसममा न्यून हुन्छ) र दोहनबीच सन्तुलन कायम गरेको सङ्केत गर्दछ। मध्यम गहिराइ र स्थिरताले यस ट्युबवेललाई एक भरपर्दो आपूर्ति बिन्दु बनाउँछ।

तथ्याङ्क (रेखाचित्र) ले स्पष्ट रूपमा मनसुनकालीन पुनर्भरण र मनसुन उत्तर गिरावट देखाउँछ, तर उतारचढाव भने धेरै नाटकीय छैन र वडा नं. ८ कै ट्युबवेल नं. ०८ (जसले तीव्र उतारचढाव देखाएको थियो) को तुलनामा यसले अपेक्षाकृत स्थिर आधाररेखा (baseline) कायम राख्छ।