In Golbazar study area, this monitoring well at Chohorwa-7 is located in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

The lowest water level (approx. 11.66 m) observed in this shallow aquifer was somewhere during the period of November 2025 whereas maximum water level (approx. 15.82 m) occurred during the period of August 2025. The average water level (approx. 12.82 m) was observed in Oct. 2025. However, the current live record shows the GW level of TW-07 is 12.57 m (as of 23/05/2026 @ 12.05 PM).

The water level fluctuates between ~11–16 m BGL, thereby reflecting a shallower aquifer. The water level starts around 12 m in May 2025 and remains relatively stable through June. This reflects a typical dry-season equilibrium where groundwater is neither being replenished nor heavily depleted. This indicates water level is stable with moderate depth during pre-monsoon season (May – June 2025)

Water levels rise sharply from ~13 m in July to a peak of approximately 15–16 m in August. This is somewhat counterintuitive at first glance, this likely means the water table is rising (water gets closer to the surface), as monsoon (July -August 2025) rainfall drives significant aquifer recharge. The depth reading increasing could also reflect measurement convention differences, but the monsoon recharge effect is the dominant driver.

After the monsoon peak, levels drop sharply from ~16 m in August to around 12 m by November. This is the classic post-monsoon recession (September – November 2025) as recharge stops and groundwater is gradually drawn down through extraction and lateral drainage.

The water level stabilizes at approximately 12 m through the winter months and into early spring. This plateau suggests the aquifer reaches a dynamic equilibrium — slow natural discharge balanced against low recharge. Notably, there is no significant further depletion, which is a positive indicator of aquifer sustainability.

By May 2026, levels are back to where they started in May 2025, confirming a repeatable annual cycle with good recovery. This indicates cumulative extraction stress with minimal recharge during the dry season.

६. ट्युबवेल @ चोहर्वा-७, गोलबजार

गोलबजार अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत, चोहर्वा-७ मा रहेको यो अनुगमन ट्युबवेल राजमार्गको दक्षिणी भेगमा पर्ने Gangetic Plain मा अवस्थित छ।

यस सतही भूगर्भीय जलभण्डार (shallow aquifer) मा सबैभन्दा न्यून जलसतह (करिब ११.६६ मिटर) सन् २०२५ को नोभेम्बरको अवधिमा देखिएको थियो भने अधिकतम जलसतह (करिब १५.८२ मिटर) सन् २०२५ को अगस्ट महिनाको अवधिमा कायम भएको थियो। सन् २०२५ को अक्टोबर महिनामा औसत जलसतह (करिब १२.८२ मिटर) पाइएको थियो। यद्यपि, हालको प्रत्यक्ष अभिलेख (live record) अनुसार ट्युबवेल-०७ (TW-07) को भूमिगत जलसतह १२.५७ मिटर रहेको छ (मिति २३/०५/२०२६, दिउँसो १२:०५ बजेको तथ्याङ्क अनुसार)।

जलसतह जमिनको सतहमुनि (BGL) करिब ११ देखि १६ मिटरको बीचमा उतारचढाव हुन्छ, जसले यो कम गहिराइको जलभण्डार (shallower aquifer) भएको कुरालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। सन् २०२५ को मे महिनामा जलसतह करिब १२ मिटरबाट सुरु हुन्छ र जुन महिनाभरि अपेक्षाकृत रूपमा स्थिर रहेको छ। यसले सुक्खा यामको एक विशिष्ट सन्तुलन (dry-season equilibrium) लाई दर्शाउँछ जहाँ भूमिगत जल न त पुनर्भरण भइरहेको देखिन्छ न त अत्यधिक मात्रामा दोहन नै भएको देखिन्छ । यसले मनसुन पूर्वको मौसम (मे – जुन २०२५) मा मध्यम गहिराइका साथ जलसतह स्थिर रहेको सङ्केत गर्दछ।

जुलाई महिनामा करिब १३ मिटरबाट सुरु भई अगस्ट महिनामा जलसतह तीव्र रूपमा बढेर करिब १५-१६ मिटरको उच्चतम बिन्दुमा पुग्छ। पहिलो हेराइमा यो केही फरक जस्तो लागे तापनि, यसको अर्थ सम्भवतः जलसतह माथि आउँदैछ (पानी जमिनको सतह नजिक आउँदैछ) भन्ने हुन्छ, किनकि मनसुन (जुलाई – अगस्ट २०२५) को वर्षाले जलभण्डारमा महत्त्वपूर्ण पुनर्भरण गराउँछ। गहिराइको मापन बढ्नुले मापन गर्ने तरिकाको भिन्नतालाई पनि प्रतिबिम्बित गर्न सक्छ, तर मनसुनको पुनर्भरण प्रभाव नै यसको मुख्य कारक (driver) हो।

मनसुनको उच्चतम बिन्दु पछि, जलसतह अगस्टको करिब १६ मिटरबाट तीव्र रूपमा घटेर नोभेम्बरसम्ममा करिब १२ मिटरमा पुग्छ। यो एक उत्कृष्ट मनसुन उत्तर गिरावट (classic post-monsoon recession: सेप्टेम्बर – नोभेम्बर २०२५) हो, जहाँ पुनर्भरण रोकिन्छ र पानीको दोहन एवं खण्डिय निकास (lateral drainage) का कारण भूमिगत जल बिस्तारै घट्दै गएको देखिन्छ।

जाडो महिनाहरू र प्रारम्भिक वसन्त ऋतुसम्म जलसतह करिब १२ मिटरमा स्थिर (stabilizes) रहन्छ। यो स्थिरता वा समथर अवस्था (plateau) ले जलभण्डार एक गतिशील सन्तुलन (dynamic equilibrium) मा पुगेको सङ्केत गर्छ — जहाँ सुस्त प्राकृतिक निकास र न्यून पुनर्भरणबीच सन्तुलन कायम हुन्छ। विशेष गरी, यसपछि कुनै ठुलो गिरावट आउँदैन, जुन जलभण्डारको दिगोपन (sustainability) को एक सकारात्मक सूचक हो।

सन् २०२६ को मे महिनासम्म आइपुग्दा जलसतह पुनः सन् २०२५ को मे महिनाकै सुरुवाती अवस्थामा आइपुग्छ, जसले राम्रो रिकभरी (recovery) का साथ एक दोहोरिने वार्षिक चक्रलाई पुष्टि गर्दछ। यसले सुक्खा याममा न्यून पुनर्भरणका साथै सञ्चित दोहनको चाप (cumulative extraction stress) लाई सङ्केत गर्दछ।