In Karjanha study area, the monitoring/observation well no 08 (TW-08), located at Baraha Mirchaiya-6, is in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

The water level fluctuates between ~1.5 m and ~4 m BGL, thereby reflecting a shallower aquifer. The water level fluctuating pattern shows a cycle of high levels in early monsoon (May–Jul 2025), decline through late 2025, and recovery by May 2026. This TW-08 shows an irreversible mid-year step-down from its ~3.4 m baseline with no meaningful spring recovery. May 2026 (~2.6 m) remains 24% below May 2025 (~3.4 m). Eight consecutive months below 2 m confirms chronic aquifer stress in Ward 6. The water level fluctuation pattern indicates that the tubewell operates with a persistent structural drawdown. Further observations can be made as mentioned below:

·        Phase 1 (May–July 2025): Flat ~3.3–3.5 m for three months suggesting both wells (TW-08 and TW-07) draw from the same aquifer unit in Ward 6 and indicate stable monsoon peak reflecting strong rainfall infiltration.

·        Phase 2 (Aug 2025): A near-identical drop to TW 7 (~1.8 m in August), same timing, same magnitude. Strongly indicative of a shared aquifer responding to a common depletion trigger. The pattern reflects abrupt step down or sharp drawdown as post-monsoon decline as recharge slows and extraction continues.

·        Phase 3 (Sept 2025–Feb 2026): Six months in the 1.3–2 m range, with a trough of 1.3 m in November suggests that TW 8 draws more heavily or sits in a less recharged zone. The pattern indicates the extended critically lower levels and stress during these dry months.

·        Phase 4 (March-May 2026): A slow climb to 2.6 m by May 2026 and crash in March. No anomalous spike here, making TW 8 the cleaner signal of the two Ward 6 wells. This however reflects gradual partial recovery /recharge in the well suggesting aquifer resilience, likely aided by winter rainfall and reduced demand.

The water table shows a predictable monsoon-driven seasonal cycle with slightly deeper fluctuations. The aquifer is responsive to rainfall, but vulnerable to depletion in late dry season. However, this tubewell (TW-08) shows more stable and resilient.

This tubewell provides relatively consistent access, but communities should anticipate stress in Oct–Dec. Seasonal recharge patterns should be tracked against rainfall records to confirm aquifer responsiveness. This site strengthens the narrative of hydro-social diversity—some aquifers are shallow and volatile, others resilient and predictable. However, Municipality-wide, a seasonal demand management strategy, particularly rationing pumping during October–February, combined with recharge augmentation measures (rainwater harvesting, managed aquifer recharge pits) would address the root cause rather than just monitoring the symptoms of decline.

Interesting Fact: The Ward 6 shared-aquifer finding is the most actionable insight from this well. The near-perfect synchrony between TW 7 and TW 8 — same baseline (~3.2–3.4 m), same August collapse timing, same prolonged low, similar May 2026 recovery level — is a strong hydrogeological signal. These two wells almost certainly tap the same shallow aquifer body. This means interventions or stresses affecting one well directly affect the other, and combined extraction from both is accelerating depletion of a single shared resource.

६. बराह मिर्चैयाको ट्युबवेल - वडा नं. ६, कर्जनहा

कर्जनहा अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत बराह मिर्चैया-६ मा अवस्थित अनुगमन/अवलोकन ट्युबवेल नम्बर ०८ (TW-08) राजमार्गबाट दक्षिणतर्फको Gangetic Plain मा पर्दछ।

यस ट्युबवेल (TW-08) को जलस्तर जमिनको सतह मुनि करिब १.५ मिटरदेखि ४ मिटर (~1.5 m to ~4 m BGL) को बीचमा उतारचढाव हुन्छ, जसले यो तुलनात्मक रूपमा उथलो भू–जल भण्डार / एक्विफर (Shallow aquifer) भएको देखाउँछ। जलस्तरको उतारचढावको ढाँचाले मनसुनको सुरुवाती समय (मे–जुलाई २०२५) मा उच्च स्तर, २०२५ को अन्त्यतिर गिरावट, र मे २०२६ सम्ममा पुनः सुधारको चक्र देखाउँछ। यो ट्युबवेल (TW-08) ले आफ्नो ~३.४ मिटरको आधारभूत रेखा (Baseline) बाट वर्षको मध्यतिर अपरिवर्तनीय गिरावट (Irreversible mid-year step-down) देखाउँछ, जसमा वसन्त ऋतुको कुनै अर्थपूर्ण सुधार देखिँदैन। मे २०२६ को जलस्तर (~२.६ मिटर) मे २०२५ को जलस्तर (~३.४ मिटर) को तुलनामा २४% ले कम छ। लगातार आठ महिनासम्म जलस्तर २ मिटर भन्दा तल रहनुले वडा नं. ६ मा भूमिगत जलभृतको दीर्घकालीन तनाव (Chronic aquifer stress) लाई पुष्टि गर्दछ। जलस्तरको यो उतारचढावको ढाँचाले ट्युबवेलको निरन्तर संरचनागत गिरावट (Persistent structural drawdown) सँग सञ्चालित भइरहेको संकेत गर्दछ। यसका थप अवलोकनहरूलाई निम्नानुसार प्रस्तुत गर्न सकिन्छ:

• चरण १ (मे–जुलाई २०२५): लगातार तीन महिनासम्म जलस्तर करिब ३.३–३.५ मिटरमा समतल रहन्छ। यसले वडा नं. ६ का दुवै ट्युबवेलहरू (TW-08 र TW-07) एउटै एक्विफर एकाइबाट सञ्चालित भइरहेको बुझाउँछ र भारी वर्षाको पानी सोसिएर बनेको स्थिर मनसुनी उच्चतम अवस्था (Stable monsoon peak) लाई संकेत गर्छ।
• चरण २ (अगस्ट २०२५): यस अवधिमा TW-07 सँग हुबहु मिल्दो गिरावट (अगस्टमा करिब १.८ मिटर) देखिन्छ, जसको समय र परिमाण दुवै समान छ। यसले दुवै ट्युबवेलहरू एउटै साझा एक्विफरमा जोडिएको र क्षयीकरणको एउटै कारक (Common depletion trigger) प्रति प्रतिक्रिया जनाइरहेको बलियो प्रमाण दिन्छ। यो ढाँचाले मनसुन पश्चात्को गिरावटलाई झल्काउँछ, जहाँ पुनर्भरण सुस्त हुँदा र दोहन निरन्तर जारी रहँदा जलस्तर अचानक तल झर्छ।
• चरण ३ (सेप्टेम्बर २०२५–फेब्रुअरी २०२६): लगातार छ महिनासम्म जलस्तर १.३ देखि २ मिटरको दायरामा रहन्छ र नोभेम्बरमा १.३ मिटरको सबैभन्दा न्यून विन्दु (Trough) मा पुग्छ। यसले TW-08 बाट बढी मात्रामा पानी तानिएको वा यो कम पुनर्भरण हुने क्षेत्रमा अवस्थित रहेको बुझाउँछ। यो ढाँचाले सुक्खा महिनाहरूमा लामो समयको गम्भीर न्यून स्तर र तनावलाई संकेत गर्छ।
• चरण ४ (मार्च–मे २०२६): मे २०२६ सम्ममा जलस्तर बिस्तारै बढेर २.६ मिटरमा पुग्छ र मार्चमा अचानक क्र्यास (Crash) हुन्छ। यहाँ कुनै असामान्य उतारचढाव (Anomalous spike) नदेखिएकाले, वडा नं. ६ का दुई ट्युबवेलहरू मध्ये TW-08 ले बढी स्पष्ट र शुद्ध संकेत (Cleaner signal) दिन्छ। यसले ट्युबवेलमा भएको क्रमिक आंशिक सुधार/पुनर्भरणलाई प्रतिविम्बित गर्दछ, जसमा हिउँदे वर्षा र पानीको न्यून मागले एक्विफरको पुनरुत्थानशीलता (Resilience) लाई सघाएको देखिन्छ।

यस ट्युबवेलको भूगर्भीय जलस्तरले अलि बढी गहिरो उतारचढावका साथ अनुमानयोग्य र मनसुनमा आधारित मौसमी चक्र देखाउँछ। यो एक्विफर वर्षाप्रति संवेदनशील छ, तर सुक्खा मौसमको अन्त्यतिर क्षयीकरणको जोखिममा रहन्छ। यद्यपि, यो ट्युबवेल (TW-08) बढी स्थिर र पुनरुत्थानशील देखिन्छ।

यो ट्युबवेलले तुलनात्मक रूपमा निरन्तर पानीको पहुँच प्रदान गर्दछ, तर स्थानीय समुदायले अक्टोबर–डिसेम्बर महिनामा आउने तनावको पूर्वानुमान गर्नुपर्दछ। एक्विफरको संवेदनशीलता पुष्टि गर्न मौसमी पुनर्भरणको ढाँचालाई वर्षाको अभिलेखसँग तुलना गरी पछ्याउनु पर्छ। यस साइटले जल-सामाजिक विविधता (Hydro-social diversity) को अवधारणालाई बलियो बनाउँछ—जहाँ केही एक्विफरहरू उथला र अस्थिर हुन्छन् भने अरू पुनरुत्थानशील र अनुमानयोग्य हुन्छन्। यद्यपि, नगरपालिका स्तरमा केवल गिरावटको लक्षणहरूको अनुगमन गर्नुभन्दा यसको मूल कारणलाई सम्बोधन गर्न आवश्यक छ। यसका लागि अक्टोबर देखि फेब्रुअरी महिनाको संकटको समयमा पम्पिङलाई सन्तुलनमा राख्ने (Rationing pumping) मौसमी माग व्यवस्थापन रणनीति र पुनर्भरण वृद्धिका उपायहरू (जस्तै: वर्षात्को पानी संकलन र व्यवस्थित एक्विफर पुनर्भरण खाडलहरू - Managed aquifer recharge pits) अवलम्बन गर्नु उपयुक्त हुनेछ।

चाखलाग्दो तथ्य (Interesting Fact): वडा नं. ६ मा रहेको साझा भू–जल भण्डार / एक्विफर (Shared-aquifer) को खोजी नै यस ट्युबवेलको अध्ययनबाट प्राप्त सबैभन्दा बढी व्यावहारिक र कार्यमूलक निष्कर्ष हो। TW-07 र TW-08 बीचको लगभग पूर्ण तादात्म्यता—जस्तै एउटै आधारभूत रेखा (~३.२–३.४ मिटर), अगस्ट महिनामा एकै समयमा भएको गिरावट, लामो समयसम्म कायम रहेको न्यून स्तर, र मे २०२६ को समान सुधार स्तर—एउटा बलियो भू-जलवैज्ञानिक संकेत हो। यी दुवै ट्युबवेलहरूले निश्चित रूपमा एउटै उथलो एक्विफर संरचनाबाट पानी निकालिरहेका छन्। यसको अर्थ कुनै एक ट्युबवेलमा पर्ने प्रभाव वा तनावले सोझै अर्को ट्युबवेललाई असर गर्छ, र दुवै ट्युबवेलबाट एकैसाथ गरिने दोहनले यो एकल साझा स्रोतको क्षयीकरणलाई तीव्र बनाइरहेको छ।