In Karjanha study area, the monitoring/observation well no 05 (TW-05), located at Simara Tole -7, is in the Gangetic Plain at the Southern belt from Highway.

This chart shows the water level fluctuates between ~0.5 m and ~2 m BGL. This tubewell reveals an extremely shallow aquifer, with water levels ranging only between ~0.65 m and ~2.1 m across the full annual cycle. The water table sits less than 2 m below the surface for most of the year, which has profound implications for both water security and contamination risk. The water level fluctuating pattern shows a short-term variability with multiple peaks and troughs across the year showing a short-term variability rather than smooth seasonal cycle. Further observations can be made as mentioned below:

·        Phase 1 (May–Aug 2025): Water levels drop significantly from ~1.85 m in May down to a low of 0.7 m in Aug-Sept 2025 with declining water levels during early monsoon. This reflects aquifer depletion due to dry season demand and reduced recharge and the period August–September marks the critical stress period for groundwater.

·        Phase 2 (Sept – Oct. 2025): A sharp rebound to ~2.1m in Aug/Sep (the pink bar spike) suggests strong monsoon infiltration recharging the aquifer. This is typical of the Terai/valley geology where monsoon rains rapidly recharging the shallow aquifers. This suggests localized recharge events

·        Phase 3 (Nov 2025 – Feb 2026): Levels stabilize then gradually decline from ~1.35m (Nov) toward 1.2–1.7m range. Winter abstraction and reduced recharge drive a slow drawdown. This reflects gradual decline in post-monsoon. The levels dip toward ~0.5 m, reflecting aquifer stress during the dry months.

·        Phase 4 (March – May 2026): By May 2026, levels are rising again toward ~2.2m, suggesting another monsoon recharge cycle beginning. May 2026 values are notably higher than May 2025, which could indicate slightly better recharge or lower abstraction. This however reflects gradual partial recovery /recharge in the well suggesting aquifer resilience, likely aided by winter rainfall and reduced demand.

During Aug-Sept 2025, lowest water table is experienced with a peak groundwater stress and this prevailed with a risk of tubewell running dry. The highest water table: Aug 2025 spiking and May 2026 reflecting the monsoon recharge is effective. When year on year comparison is made, May 2026 is slightly higher than May 2025   stable or improving aquifer. The TW-07 also experiences moderate seasonal variability. The tubewell is highly sensitive to both rainfall and human activity. The multiple peaks (Jul, Sep, Nov, Mar, May) suggest episodic recharge rather than a single monsoon-driven cycle. Comparatively, this aquifer is shallower and more volatile, making it more vulnerable to stress but also quicker to recover.

The groundwater system here shows a classic monsoon-driven recharge pattern consistent with Nepal's seasonal hydrology. The aquifer is most vulnerable during late summer (Aug–Sep) before monsoon recharge kicks in. The overall trend appears stable, with no alarming long-term depletion visible within this one-year window. Communities here benefit from quick recharge, but risk short-term scarcity during dry months. Peaks outside monsoon should be investigated, likely linked to local water management practices. This tubewell illustrates hydro-social fragility—a shallow aquifer that responds quickly but is easily stressed.

७. सिमरा टोलको ट्युबवेल - वडा नं. ७, कर्जनहा

कर्जनहा अध्ययन क्षेत्र अन्तर्गत सिमरा टोल-७ मा अवस्थित अनुगमन/अवलोकन ट्युबवेल नम्बर ०५ (TW-05) राजमार्गबाट दक्षिणतर्फको Gangetic Plain मा पर्दछ।

यस रेखाचित्रले जलस्तर जमिनको सतह मुनि करिब ०.५ मिटरदेखि २ मिटर (~0.5 m to ~2 m BGL) को बीचमा उतारचढाव हुने देखाउँछ। यो ट्युबवेलले अत्यन्तै उथलो भू–जल भण्डार / एक्विफर (Extremely shallow aquifer) लाई उजागर गर्दछ, जहाँ पूर्ण वार्षिक चक्रमा जलस्तर मात्र करिब ०.६५ मिटरदेखि २.१ मिटरको दायरामा घटबढ हुन्छ। वर्षको अधिकांश समय जलस्तर सतहभन्दा २ मिटर भन्दा कम गहिराइमा रहन्छ, जसको जल सुरक्षा (Water security) र प्रदुषणको जोखिम (Contamination risk) दुवै दृष्टिकोणबाट गम्भीर प्रभाव रहन्छ। जलस्तरको उतारचढावको ढाँचाले एक सुसंगत वा सहज मौसमी चक्र (Smooth seasonal cycle) को सट्टा वर्षभरि नै धेरै वटा उतार र चढावहरू (Multiple peaks and troughs) सहितको अल्पकालीन अस्थिरता (Short-term variability) देखाउँछ। यसका थप अवलोकनहरूलाई निम्नानुसार प्रस्तुत गर्न सकिन्छ:

• चरण १ (मे–अगस्ट २०२५): मनसुनको सुरुवाती समयमा घट्दो जलस्तरका साथ मे महिनाको करिब १.८५ मिटरबाट घटेर अगस्ट–सेप्टेम्बर २०२५ मा ०.७ मिटरको न्यून स्तरमा पुग्छ। यसले सुक्खा मौसमको माग र न्यून पुनर्भरणका कारण एक्विफरमा आएको क्षयीकरणलाई प्रतिविम्बित गर्दछ; र अगस्ट–सेप्टेम्बरको अवधिले भूमिगत जलका लागि गम्भीर तनावको समय (Critical stress period) लाई जनाउँछ।
• चरण २ (सेप्टेम्बर–अक्टोबर २०२५): अगस्ट/सेप्टेम्बरमा जलस्तर अचानक तीव्र रूपमा बढेर करिब २.१ मिटर पुग्छ (गुलाबी रेखाको उछाल - Pink bar spike), जसले बलियो मनसुनी अवशोषणले (Strong monsoon infiltration) एक्विफर लाई पुनर्भरण गरिरहेको बुझाउँछ। तराई वा उपत्यकाको भूगर्भमा यस्तो हुनु सामान्य हो, जहाँ मनसुनी वर्षाले उथला एक्विफरहरूलाई तीव्र रूपमा पुनर्भरण गर्दछ। यसले स्थानीयकृत पुनर्भरण घटनाहरू (Localized recharge events) लाई संकेत गर्दछ।
• चरण ३ (नोभेम्बर २०२५–फेब्रुअरी २०२६): जलस्तर स्थिर रहँदै नोभेम्बरको करिब १.३५ मिटरबाट बिस्तारै घटेर १.२–१.७ मिटरको दायरामा पुग्छ। हिउँदको दोहन (Winter abstraction) र कम पुनर्भरणले जलस्तरलाई बिस्तारै तल धकेल्छ। यसले मनसुन पश्चात्को क्रमिक गिरावटलाई प्रतिविम्बित गर्दछ। सुक्खा महिनाहरूमा एक्विफरको तनावलाई दर्शाउँदै जलस्तर करिब ०.५ मिटरको आसपास पुग्छ।
• चरण ४ (मार्च–मे २०२६): मे २०२६ सम्ममा जलस्तर पुनः बढेर करिब २.२ मिटर पुग्छ, जसले अर्को मनसुन पुनर्भरण चक्र सुरु भएको संकेत गर्छ। मे २०२५ को तुलनामा मे २०२६ को मान उल्लेखनीय रूपमा उच्च छ, जसले अलि राम्रो पुनर्भरण वा कम दोहन भएको संकेत गर्न सक्छ। यद्यपि, यसले ट्युबवेलमा भएको क्रमिक आंशिक सुधार/पुनर्भरणलाई प्रतिविम्बित गर्छ, जसमा हिउँदे वर्षा र पानीको न्यून मागले एक्विफरको पुनरुत्थानशीलता (Resilience) लाई सघाएको देखिन्छ।

अगस्ट–सेप्टेम्बर २०२५ को अवधिमा जलस्तर सबैभन्दा न्यून विन्दुमा पुग्दा भूमिगत जलमा चरम तनाव (Peak groundwater stress) उत्पन्न भएको थियो र यससँगै ट्युबवेल नै सुक्ने जोखिम (Risk of running dry) बढेको थियो। अर्कोतर्फ, अगस्ट २०२५ को उछाल र मे २०२६ को अवस्थाले उच्चतम जलस्तर देखाउँछन्, जसले मनसुनी पुनर्भरण प्रभावकारी रहेको पुष्टि गर्छ। वार्षिक रूपमा तुलना गर्दा, मे २०२५ को तुलनामा मे २०२६ को स्तर थोरै उच्च हुनुले एक्विफर स्थिर वा सुधारोन्मुख अवस्थामा रहेको बुझाउँछ। यस वडाको TW-05 (र छिमेकी वडाको TW-07) ले मध्यम मौसमी अस्थिरता अनुभव गर्छन्।

यो ट्युबवेल वर्षा र मानवीय गतिविधि दुवैप्रति अत्यधिक संवेदनशील छ। वर्षभरि देखिएका बहुविध उच्चतम बिन्दुहरू (जुलाई, सेप्टेम्बर, नोभेम्बर, मार्च, मे) ले एकल मनसुन-सञ्चालित चक्रको सट्टा समय-समयमा हुने आकस्मिक पुनर्भरण (Episodic recharge) लाई बुझाउँछन्। तुलनात्मक रूपमा, यो भू–जल भण्डार / एक्विफर बढी उथलो र अस्थिर छ, जसले गर्दा यो तनावको जोखिममा चाँडै पर्छ तर उत्तिकै द्रुत गतिमा पुरानो अवस्थामा फर्कन (Quick to recover) पनि सक्छ।

यहाँको भूमिगत जल प्रणालीले नेपालको मौसमी जलविज्ञान (Seasonal hydrology) अनुकूल परम्परागत मनसुन-सञ्चालित पुनर्भरण ढाँचा देखाउँछ। मनसुनी पुनर्भरण सुरु हुनु अघि, ग्रीष्म ऋतुको अन्त्यतिर (अगस्ट–सेप्टेम्बर) यो एक्विफर सबैभन्दा बढी जोखिममा हुन्छ। समग्र प्रवृत्ति स्थिर देखिन्छ र यो एक वर्षको अवधि भित्र कुनै चिन्ताजनक दीर्घकालीन क्षयीकरण (Long-term depletion) देखिँदैन। यहाँका समुदायहरू द्रुत पुनर्भरणबाट लाभान्वित छन्, तर सुक्खा महिनाहरूमा अल्पकालीन अभावको जोखिम पनि उत्तिकै रहन्छ। मनसुन बाहेकका समयमा देखिएका जलस्तरका उछालहरू (Peaks) को अनुसन्धान गरिनुपर्छ, जुन सम्भवतः स्थानीय जल व्यवस्थापन अभ्यासहरूसँग जोडिएका हुन सक्छन्। यस ट्युबवेलले जल-सामाजिक भंगुरता (Hydro-social fragility) लाई चित्रण गर्दछ—अर्थात यस्तो उथलो एक्विफर जसले प्रतिक्रिया त चाँडो जनाउँछ तर सजिलै तनावमा परिहाल्छ।